In 1975 besloot Richard Endlich, na jaren gespeeld te hebben in de New  Orleans Seven een eigen orkest op te richten. Hij zocht naar
gelijkgestemden van hoog niveau. Ray Kaart, vertrokken uit de Dutch
Swing College Band, werd de trompettist ,Kuuk Griep, jarenlang de motor
van de New Orleans Syncopators, de slagwerker. Het orkest werd
aangevuld met oud-New Orleans Seven-collega Sjoert van Overeem
op klarinet, de Haagse trombonist Jan Meeuwisse en de bassist
Frans Ronday. Engagementen in het Amsterdamse Marriott hotel, en in
de Amsterdamse kroeg Sam Sam volgden snel en het werd zo druk voor
de Revival Jass Band dat soms wel twee bezettingen tegelijk opereerden
onder de namen Revival Jazz Group en de Revival Jass Band.
Voor deze bezettingen werd vaak de hulp ingeroepen van trompettist
Dick Spieker(Joseph Lam Jazz Band). Het orkest werd al snel een van de
huisorkesten van de Joseph Lam Jazz Club in Amsterdam. Na korte tijd
werd van bassist gewisseld: Max Rodrigues Nunes (Friends of Jazz)
kwam bij de band. In deze bezetting werd de eerste LP, African Queen,
opgenomen die lovende recensies kreeg en gestoken was in een unieke
zeskantige hoes. Deze LP, waarop Ray Kaart op meesterlijke wijze
"growling trumpet" speelde, trok niet alleen de aandacht van het
jazzminnend publiek, maar ook van Peter Schilperoort, die toen spijt
kreeg dat hij Ray had laten gaan en besloot hem weer voor de DSC
te vragen. Inmiddels viel Cees van den Heuvel, die toen nog bij Ted
Easton speelde, regelmatig voor Ray in. In 1977 trad Cees toe tot de RJB.
Na 1977 bleef de bezetting tot 1983 ongewijzigd en speelde het orkest op
bijna alle festivals in Nederland, waaronder vele malen op het North Sea
Jazz Festival samen met de Engelse zangeres Beryl Bryden. Maandelijks
werd gespeeld in de Harbour Jazz Club, waar een drietal live LP's werd
opgenomen. In het radioprogramma Sesjun werd opgetreden met
"Peanuts" Hucko, eens de klarinettist van Louis Armstrong.
In 1980 kwamen er toernees door Polen, Rusland en Estland,
waar gespeeld werd op festivals, in concertzalen en zelfs in stadions
met tienduizenden fans. In 1981 speelde de RJB in New Orleans
op het wereldberoemde Jazz and Heritage Festival. In 1986 kreeg de band
een uitnodiging om te spelen op het grootste jazzfestival van de wereld
in Sacramento(USA). Dit optreden was zo succesvol - de band won de
eerste prijs in de categorie buitenlandse jazzbands- dat ze twee keer
werden teruggevraagd, een Nederlands record dat nog steeds niet
is gebroken. In 1985 verliet Sjoert de band en kwam Eric Laanen
(Pall Mall Jazz Band) het orkest versterken; ook Jan Meeuwisse verliet,
wegens gehoorproblemen, de band en Jilt Jansma (Skymasters) trad toe.
In 1986 vertrok hij, het werd te druk met de "Sky's", en kwam Dick Sleeman
(Dixieland Pipers) bij de band; hij zou tot eind 1987 blijven. De zeer jonge
en talentvolle trombonist Bas van Gestel kwam in de band, waarin hij met
een onderbreking van een jaar- Eelco van Velzen (Down Town Jazz Band)
nam de honneurs waar- zou blijven. De RJB nam een aantal CD's op
die zeer goed werden ontvangen. Vele concertreizen volgden: Duitsland,
Griekenland, Bulgarije en zelfs Angola maakten kennis met de jazz van de
Revival Jass Band.In 1998 besloot Max Rodrigues Nunes de muziek
te verlaten om zich in het zakenleven te storten en kwam bassist
Frans Bouwmeester(Swing Mates) in de band.
Vele concerten volgden. De meest recente concertreis bracht de band
opnieuw in Rusland, zodat er gespeeld is in Leningrad en in St. Petersburg...
 

Line up Historie

1977 Beryl Bryden zingt en speelt het wasbord

1981 Bezoek aan New Orleans, concert op het N.O. Jazz- and Heritage festival 1983 Eric Laanen vervangt Sjoert van Overeem
1985 Jilt Jansma vervangt Jan Meeuwisse

1986 Dick Sleeman vervangt Jilt Jansma

1987 Bas van Gestel vervangt Dick Sleeman

1998 Frans Bouwmeester vervangt Max Rodrigues Nunes

2003 Eelco van Velzen vervangt Bas van Gestel

2004 Bas van Gestel vervangt Eelco van Velzen

2007 Jos van Bueren vervangt Frans Bouwmeester

2009 Keesjan Hoogeboom vervangt Cees van den Heuvel